Genetica en behandeling van verslaving

Verslaving is de eerste psychiatrische aandoening tot nu toe waarbij de kennis over iemand zijn genen al gebruikt wordt bij de behandeling ervan.

Hieronder vindt u een overzicht van de huidige stand van wetenschap op het gebied van genen en de effectiviteit van farmacologische behandelingen voor verslaving

  1. De belangrijkste farmacogenetische bevindingen betreffen de behandeling van alcoholverslaving. Genetische variatie in de µ-opioïdreceptor (OPRM1) en de serotoninetransporter (5-HTTLPR) blijkt gerelateerd aan de behandeluitkomsten van respectievelijk naltrexon en ondansetron.
  2. Genetisch bepaalde variatie in het leverenzym CYP2D6 hangt samen met de effectiviteit van methadonbehandeling bij opiaatverslaafden.
  3. Farmacogenetica kan de grote variatie in behandelresultaten tussen patiënten helpen verklaren. In de toekomst kan dit leiden tot een vorm van geïndividualiseerde geneeskunde, waarbij de keuze voor een behandeling mede wordt gebaseerd op de genetische eigenschappen van een individuele patiënt. Farmacogenetische matching van naltrexon bij alcoholverslaafde dragers van het OPRM1-G-allel lijkt nu het meest veelbelovend.

bron: Arnt Schellekens, 2013. Farmacogenetica en de behandeling van verslaving. Ned Tijdschr Geneeskd, 157:A5725

Trace_LOGO